uitzicht

weet je
als ik een rotte smaak in mijn bek krijg
komt dat niet door haar

het is soms of er een meeuw in heeft gescheten
alsof mijn spuug is gekraakt tot een aardoliedestillaat
en al het zuur zich in een keer als een kogel
in een uitgekauwde bal heeft verzameld

ik kan uit het raam kijken
en dat vooral ’s nachts prettig vinden
vanuit het slaapkamerraam kijkend over de kleine stadstuinen
omsloten door blauw en geel verlichte kamers

de nabijheid en levenloosheid blokkeren echter zicht
wanneer ik omhoog kijk zie ik nauwelijks sterren
de maan giet vanaf het zuiden bleekmiddel
de poolster kruipt door de takken van de omgezaagde kers

het huis ziet muren
waar voetstappen of fietsers doorklinken
of een vrachtwagen die piepritmisch achteruitrijdt
mussen overwinteren in een gevelplant

bij het dichtslaan van de kroegdeur
zie ik mijn vader
misschien loopt hij langs
zijn urn in de hoek van de kamer zegt van niet

ik zet koffie maar wil een borrel
de ochtend is er leeg genoeg voor
ik ben er leeg genoeg voor
en vraag mij af wat ik nu weer vergeten ben

de mussen kwetteren als mensen
mijn huis is lek en hun gesprekken sijpelen binnen
vullen mijn klaagzang
houden mij werelds

 

© martin knaapen 2019

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *