ook sterren vallen

versneld vallend langs de sterren
door leegte die schier onveranderd uitloopt
enkel van kleur verschiet

zo lang duikend
dat er geen vrees meer is te landen
ik zal niet neerkomen

ik bedenk mij dat ik je had moeten schrijven
had moeten zeggen dat ik van je houd
maar ik kon je niet aankijken
geen moed was groot genoeg
mijn val te breken
zelfs niet in gedachten

ik bedenk mij dat ik andere keuzes had willen maken
als die er waren
ik zag alleen omwegen
verschillend in lengte en sfeer
maar net zo richtingloos als ik

soms is de vlucht mooi
geniet ik van wat verderop misschien is
of van wat ik bedenken kan
en wens ik een liedjesschrijver te zijn
spelend en zingend
blij zelfs misschien

soms voel ik een zon
een ster beter
soms voel ik een ster voorbijschieten

voel ik de warmte van een voorbijschietende ster
tijdens de koelte van de val

 

 

 

Martin Knaapen 2019

2 reacties op “ook sterren vallen”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *