neef

kruipend staar je
naar waar verlangen
geen onderwerp is
je trapt jezelf tegen je
enkels en vindt
dat het harder kan

niet dat je jaloers bent
dat ken je niet
je bent leeg
je wilt rust
ademen en fris
bloesem van de bomen ruiken

schimmel klimt tegen je
broek die smerige broek
vol versleten leven
er is niets normaal in
je beweging
alles hort

lang geleden ben je eens
wakker geweest
opgewekt met warme handen

kom man zeiden ze
leef
weten zij soms wat jij weet
nee niets
de wereld is om jou gebouwd

schaduwen zijn
langer geworden
nachten vullen hele dagen

je hoort je praten
en alles geeft antwoord
dwingt je
en trapt tegen je enkels

 

 

© Martin Knaapen, 2017

klik hier voor mijn bundel ‘ik, mijn broer’

1 reactie op “neef”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *